Uzajamni odnos vjernika u islamskom društvu

RIJEČ UREDNIKA ...............................................................................5
TUMAČENJE AJETA ...........................................................................9
RASPRAVA O UZAJAMNOM ODNOSU
VJERNIKA U ISLAMSKOM DRUŠTVU ........................................11
1. Čovjek i društvo ......................................................................11
2. Čovjek i njegov razvoj u zajednici ........................................12
3. Islam i pažnja koju on pridaje društvu ................................15
4. Odnos pojedinac – društvo u islamu ...................................17
5. Da li je islamski društveni sistem provodiv i trajan? ........22
6. Šta je osnova islamskog društva? Kako ono živi? ..............37
7. Dvije logike: logika racionalnog i logika osjetilnog ...........45
8. Značenje traženja nagrade od Allaha i
napuštanja ostalih ...................................................................49
9. Značenje slobode u islamu ....................................................51
10. Koji je put promjene i dosezanja savršenstva
u islamskom društvu? ............................................................53
11. Da li je islamski šerijat u stanju osigurati sreću
savremenom društvu? ...........................................................57
12. Ko može vladati islamskim društvom i
kakve odlike treba posjedovati vladar? ..............................59
13. Granice islamske države određuje ideologija i vjera,
a ne fizičke granice između država, niti granice
uspostavljene od strane čovjeka ...........................................67
14.Islam je u svim svojim aspektima društven ........................69
15.Istinska vjera će na kraju zavladati svijetom ......................80
HADISKA RASPRAVA .....................................................................84
UZ OVO IZDANJE: BLISTAJUĆE SUNCE ....................................86
Kratka biografija o Allameu ........................................................86
Sveobuhvatnost Allame Tabatabaija u nauci i djelovanju.......89
Naučni metod Allame Tabatabaija..............................................93
Metod tumačenja Kur’ana ...........................................................99
Razgovori između Allame Tabatabaija i Henry Corbina,
profesora sa Sorbone ............................................................102
Metod ahlaka Allame Tabatabaija ............................................104
Metod irfana Allame Tabatabaija .............................................106
Opća rasprava o razumu, srcu i zakonu: sažetak mišljenja
Allame Tabatabaija na ovu veoma važnu temu ...............109

Radeći četrdeset godina na tefsiru El-Mîzân Allame Tabatabai je uvijek nastojao, a posebno kada je riječ o društvenim pitanjima, da se okoristi posljednjim pažnje vrijednim uvidima svoga vremena. Prema riječima njegova sina, Abdul-Bakija, koji je, gostujući prije nekoliko godina u Sarajevu, podijelio s nama nekoliko divnih sjećanja i anegdota iz života Allame – tako je, pored one čuvene rečenice njegova oca da svake dvije godine treba pisati novi El-Mîzân, misleći pritom na tefsir koji će odgovoriti potrebama i izazovima svoga vremena, čime se Kur’an iznova i sve više i više otkriva u svojim beskrajnim značenjima i dubinama – prenio
i sljedeće: “Sjećam se da sam često nosio pisma moga oca u poštu upućena svjetskim ustanovama, kao što je UNICEF, u kojima je tražio da mu pošalju njihova posljednja istraživanja i statistike iz raznih područja društva.”
Veoma je važno naglasiti ovdje, nakon navođenja anegdote iz života Allame Tabatabai, da je on osuđivao tumačenja Kur’ana – kakvih nije bilo malo u posljednje vrijeme – u kojima se nastojalo da se istinitost i svevremenost kur’anskog učenja po svaku cijenu potvrdi kroz najnovije naučne hipoteze i teorije, pribjegavajući pritom i neumjerenim i tendencioznim tumačenjima. Sâm po sebi, Kur’an je vjerodostojan i on pojašnjava univerzalne zakonitosti i uputa je čovjeku, a nije enciklopedija koja obuhvata sva čovjekova naučna dostignuća i teorije, čija postignuća protok vremena nerijetko dokida. Neki su, s jedne strane, pogrešno shvaćajući načelo da je Kur’an pojašnjenje za sve, a, s druge strane, zbog osjećanja nazadnosti i podređenosti muslimanskog svijeta, nastojali da istinitost Kur’ana i islama dokažu kroz saglasnost sa novovremenim naučnim postavkama. Allame Tabatabai je za ovakav oblik razumijevanja i tumačenja smatrao da “dokidaju” Kur’an u njegovom učenju i cilju. Međutim, Allame Tabatabai – kao istinski filozof, odgojen na tradicionalnim zasadama – veoma je otvoreno gledao na sve pojave u Svijetu i posmatrao ih je kroz prizmu argumenta i Kur’ana.
Prijevod dijela El-Mîzâna koji je pred nama još jednom nam otkriva ljepotu ovog tefsira, a potvrđujući vječnost kur’anskih, odnosno Božijih zakona, koliko god da je kroz historiju uvijek bilo suprotstavljenih mu mišljenja, ali iskustvo čovječanstva, koje se obogaćuje iz dana u dan, potvrđuje njihovu istinitost. Neizmjerno smo zahvalni Bogu Svevišnjem što nam je dao priliku da priredimo ovu knjigu i ponudimo je bosanskom čovjeku, a i šire, na uvid te da time bude obogaćena vjerska misao ovog podneblja jednim ovakvim djelom.